Америкийн шоронд хамгийн хэцүү нь сэтгэлзүйн дарамт

cxzczxzxc.gif Америкийн шоронд хамгийн хэцүү нь сэтгэлзүйн дарамт

 Эрх чөлөөний орны хар бараан амьдралын зах зухаас дуулж, хэн нэгэнд сэрэмжлүүлэг болгох үүднээс түүнтэй ярилцлаа. Тэрээр согтуугаар машин жолоодсоны улмаас машин барих эрхээ хасуулж, улмаар Америкийн шоронд 1.6 жилийн хугацаанд суужээ.


Шоронд өглөөний 4.30-аас 5 цагийн хооронд хоолондоо ордог. Өдрийн хоол 11 цаг орчимд, оройн хоол 3.30-4-ийн хооронд өгдөг. Орой 10.30 цагт унтана. Тэр хооронд хүмүүс өлсөхөөр “шоронгийн бизнес” ид явагддаг байна.

Б.Чинзориг хэлэхдээ “Шоронд байхад хамгийн хэцүү нь сэтгэл зүйн дарамт. Дөрвөлжин юманд хоригдчихоор хүн давчдана биз дээ. Цонхоор харъя цонх байхгүй, агаар салхи амьсгалахгүй” гэсэн. Түүнийг шоронд “галзуурах” дөхөж байхад найзуудаас нь нэг өөрийн биеэр эргэсэн түүхтэй аж. Тэрээр шоронд хоригдох хугацаандаа дотор нь ажил хийдэг байжээ. “Дотор нь ажиллахаар мөнгө төгрөг хөдөлмөр хөлсийг нь бодож олгох уу?” гэсэн асуултад тэрээр “Сайхан хоол иднэ. Хүмүүжигчдээс арай илүү эрх мэдэлтэй. Миний хийж байсан ажил шорон доторхи хамгийн гоё ажил. Шоронгийн хоригдол бүрийн хүсдэг ажлыг хийдэг байлаа. Камерийн жижигхэн нүхээр хоригдлууд оочерлоно. Царайг нь харж байгаад хоолыг нь өгнө дөө. Зарим хүмүүс биеийн байдлаасаа болоод ийм, тийм юм идэхгүй, а, b, c, d гээд жагсаагаад бичсэн байдаг. Тэрийг нь харж байгаад “Энэ чинь тийм юм иддэггүй, сахартай хүн, энэ нь сонгино иддэггүй гээд хоолыг нь өгнө. Бараг бүх хоригдолтой уулздаг” гэсэн юм. Бидний яриа ийн үргэлжиллээ.

-Яагаад шоронд орсон хэрэг вэ? Нэг өрөөнд олуулаа байсан уу?

-Согтуугаар жолоо барьж, хурд хэтрүүлсэн хэргээр 1 жил зургаан сар шоронд суусан. Нэг өрөөнд хоёулаа байж байгаад, сүүлд ганцаараа нэг өрөөнд орсон.

-Мэдээж хэцүүхэн л байсан байх?

-Эндэхийн шорон гайгүй, хоол нь л жаахан тиймэрхүү. Мах бараг байхгүй. Гав гэдэг юмыг аймаар, жинхэнэ утгаар нь хэрэглэнэ. Хөл, гаргүй гавлана. Анх хүний нутгийн шоронд баригдаад очиход хэцүү шүү. Зарим хүн ороод үзчихсэн юм шиг ярьдаг л юм. “Та нар ороогүй юманд орсон биш. Халхын шоронд орж үзээгүй байж” гээд ороод үзчихсэн юм шиг л худлаа ярьдаг юм. Шорон бол шорон. Халхын ч бай, Америкийн ч шорон бай хүнээр эрх чөлөөгөө мэдүүлнэ гэдэг ямар сайн байх билээ. Эсэргүүцэл үзүүлбэл л энд нулимс асгаруулагч, амьсгал боогч зэргийг хэрэглээд, хүлээд л “нүх”-нд хийнэ. Тэрнээс гарч ирэхгүй. Эхлээд долоо хоног, дараа нь 10 хоног хийнэ. Зодоон хийвэл долоон хоног нүхэнд хийнэ.

-Нүх гэдэг нь?

-Умгархан өрөө, ганцаарчилсан хорих юм. Тэрнээс гараад дахиад асуудал үүсгэвэл 14 хоног, бүр сар хорино. Шорон шоронгоосоо бас болно. Дөрөв, таван удаа нүхэнд хийгээд засрахгүй бол тэр шоронгоос суллагдан суллагдтал нүхнээс гарахгүй. Шорон доторхи шорон л гэсэн үг. Эвгүйтээд байгаа улсууд гавтай л явна шүү дээ. Усанд орохдоо ч хүртэл гавтай.

-Өөрөө тэр нүхэнд нь сууж байв уу?

-Тамхи татаад, долоо хоног суусан. Галзуурах юм байна лээ. Би гэхдээ сэтгэл санаагаар нэг их унаад, гутраад байдаггүй. Би чинь эвгүй гар шүү. Тэглээ гээд Монголын ард түмэн

намайг яах юм.

-Шорон дотроо бас бизнес хийдэг гэж түрүүн та ярьсан?

-Янз янзын л юм орж ирнэ. Нэг ширхэг тамхийг хоёр хуваагаад нэгийг нь хоёр гоймонгоор зарна. Хоолны газар ажиллаж байгаа хүмүүс соус, талх гэхчилэн янз бүрийн хүнс хулгай хийж оруулж ирж зарна. Заримдаа тамхи асаах гал олдохгүй. Шоронгийн угаалтуур, ор гээд бүх юм төмөр. Чихэвчний хөгжмийнхөө зайг нэмэх, хасахаар нь тааруулж байгаад гутлын үдээсээ дээр нь тавихад шууд улайсч байгаа юм. Тэгж тамхиа асаадаг байлаа.

-Хүний нутгийн шоронд орчихлоо гэж бодохоор яахаа мэдэхгүй, аймшигтай байсан биз?

-Хэцүү ш дээ. Гэхдээ хүн гэдэг амьтан юманд дасахдаа амархан юм даа. Эхний дөрөв, таван сар аймаар хэцүү байсан. Сүүлдээ дасахгүй гээд яах юм. Зарим улсууд шок-нд ороод, галзуурсан нь ч зөндөө байгаа. Би цагаачлалын шоронд байсан. Монголд тийм юм байна уу? Байдаг бол хужаа нарыг зохицуулаасай. Үндэсний аюулгүй байдал гээд хуцаад байдаг. Нэг хэсэг Мөрөн хурандаа овоо гаргаад байсан. Өөрөө шахалтад ороод ажлаасаа гарчих шиг болсон.

-Яг шоронд ороод, “дээшээ тэнгэр хол, доошоо газар хатуу” болох үед чинь манай элчингийнхэн тусласан уу?

-Үгүй. Би хандаж үзсэн. Огт авч хэлэлцээгүй. Элчингийнхэн ер нь аймаар даварсан улсууд. Монголчуудынхаа төлөө юм хийдгийг нь би л лав мэдэхгүй юм байна. Улсын төсвөөс өчнөөн төгрөг авдаг. Вашингтоны баячуудын хамгийн үнэтэй хороололд амьдардаг. Иймэрхүү элчингүүдээ буулгамаар байна.

-Америкийн хууль чанга уу?

-Чанга. АНУ-ын 50 муж 50-уулаа өөр өөр хуультай. Виржиниагийн хууль чанга. Мэрилэнд, Вашингтон ДиСи-гийн хууль гайгүй. Энд машин дотроо бичиг баримтгүй буу авч явбал таван жил өгөх жишээтэй. Бас биеэ үнэлэгч авч байгаад баригдвал шууд ял авна.

-Өмгөөлөгч нар нь хэр сайн ажилладаг вэ?

-Сайн. Эндэхийн нэг иргэн авгайгаа нууц амрагтай нь буудаад алчихсан. Өмгөөлөгчид маш их мөнгө төлөөд тэр хэргийг хэрэгсэхгүй болгосон. Намайг анх хэрэгт ороход 700 доллар төлчих гэсэн. Өгсөн, шүүх хуралд орох шаардлагагүй, хэргийг чинь хаалаа гэсэн.

-Шүүхээр орно биз?

-Орно. Шүүхээр орсны дараа сар хагасын дараа шүүх хурал нь товлогдоно.

-Америкийн шоронд олон жил хоригдсон монгол байдаг уу?

-Бий. Долоон жил хоригдоод гарсан залуу саяхан нутаг руугаа буцсан.

-Та хар тамхи, мансууруулах бодис хэрэглэдэг үү?

-Үгүй, гэхдээ хэрэглэж үзсэн. Өвс аймаар үнэртэй. Надад тийм юм таарахгүй юм билээ. Тэгж өөрийгөө зовоогоод яах вэ. Тэрний оронд архи уугаад шартсан нь хамаагүй дээр, амьд байгаагаа мэдрээд. Өдөр бүр ажил гэр, ажил гэр гээд яваад байхаар хааяа тэнэг санагддаг. Тэгээд алжаалаа тайлъя гээд хааяа ууна.

-ДиСи-гийнхэн хэр хэрэглэдэг вэ?

-Хуулиараа хориглосон байдаг ч өвсийг бараг хүн бүр хэрэглэнэ. Цагдаа ах хүртэл хэрэглэдэг. Марихуан хэрэглэсэн тохиолдолд 30 хоног цуснаас гардаггүй, архи бол 24 цагийн дараа цуснаас гардаг. Энд хар тамхи хэрэглээд баригдвал шууд шорон руу явна. Бас граммаас шалтгаалж оноох ял нь өөр өөр байдаг.

-Америкт ирээд удаж байна уу?

-Есөн жил болж байна. Монголд шоронд орчих гээд хэцүү байдаг байсан. Угаасаа хүн амьтанд дээрэлхүүлэх дургүй хүн л дээ, би. Найз бүсгүйтэй, амьдрал эхлүүлэхэд бэлэн болсон байлаа. Аав, ээж хоёр намайг шахсаар байгаад Америк явуулсан. Одоо манай аав, ээж хоёр чамайг Америкт байгаа болохоор жаргалтай байна. Наанаа л сайхан амьдар, эргэж ирээд ч хэрэггүй. Монголд ирээд хийх ажил олдохгүй, энд ирээд юу хийж чадах юм бэ гэдэг (инээв.сурв). Намайг л бодож байгаа хэрэг л дээ.

-Одоо ямар ажил эрхэлж байна вэ? Нууц биш бол сард хэдэн төгрөгөөр цалинждаг вэ?

-Боломжийн ажиллаж амьдарч байна. Хоёр ажил давхар хийдэг, сард 4000 долларын цалинтай. Энд хууль зөрчихгүй л бол ажиллаж амьдрахад таатай.

-Зарим монгол нутаг буцахгүй гэдэг юм билээ. Өөрийн тань хувьд Монгол руугаа очих бодол төрдөг үү?

-Харимаар байна шүү дээ. Ээж, аавтайгаа уулзмаар байна. Гэхдээ харьж болохгүй байна.

-Болохгүй юу байгаа юм бэ?

-Хариад яах юм бэ. Би Монголд очоод юу хийх юм бэ. Лааз л өшиглөнө шүү дээ. Гэхдээ бичиг баримтын асуудал нэг мөр шийдэгдвэл харина аа гэж боддог. Явсан улсууд ярьдаг юм, Монголд хэцүү байна, хүүхдээ тоглуулах тоглоомын газар ч алга гэж.

-Энд ирэхээсээ өмнө Монголд ямар ажил эрхэлж байв?

-Армид цэрэг байлаа. Америкт ирээд ажилчин боллоо. Миний аав, ээж энэ нөхрийг цэргийн дарга болгоно гэж ярьдаг байсан. Цэргийн дарга ч болсон юм байхгүй. Цэргийн амьдрал ч бас хэцүү шүү. Хангамж багатай.

-Америкчуудын талаарх бодлоо хуваалцаач!

-Эд нар аймаар эх оронч сэтгэлгээтэй. Байшингийн орой дээр, байгууллагынхаа хаалганы дээр гээд энд тэндгүй Америкийн тугаа мандуулсан байдаг.

-Баярлалаа. Амжилт хүсье.

Мэдээ таалагдсан бол лайк дарна уу:

СЭТГЭГДЭЛ (0)

ШИНЭ МЭДЭЭ